donderdag 3 december 2015

Iets nieuws

Altijd in beweging. Ben ik niet letterlijk in beweging door buiten mijn kilometers te lopen, dan ben ik wel in gedachten in beweging door gewoon te leven en van alles wat op mijn pad komt uit te proberen.

Een tijdje geleden kwam zo Stampin' Up op mijn pad. Een schitterend merk van stempels, maar eigenlijk is het veel uitgebreider dan alleen stempels. Je kunt bij dit merk terecht voor alles wat je kunt gebruiken voor het maken van kaarten en inmiddels ook voor Project Life.

Omdat de spullen die ze bij Stampin' Up verkopen zo mooi op elkaar afgestemd zijn, kun je er schitterende dingen mee maken. Heerlijk om dus mee bezig te zijn.

Inmiddels ben ik zo aan de spullen verknocht, dat ik naast de lol om er zelf wat mee te maken ook veel lol heb aan het verkopen van de schitterende producten. En om te laten zien wat je er allemaal mee kunt doen, heb ik dus een nieuw blog gemaakt, dat naast dit blog met mijn eigen belevenissen zal bestaan.

Heb je zin om een keer te komen kijken (het moet nog flink gevuld gaan worden). Kom dan even langs door op de volgende link te klikken: www.margotstampinlife.blogspot.com

zaterdag 31 oktober 2015

Helaas!

Vandaag even een berichtje zonder foto's. Wel even een update.

Inmiddels zit de herfstvakantie er hier weer op. Maandag mogende weer volle bak aan de slag met zijn viertjes. Maar we hebben wel genoten van de herfstvakantie. Afgelopen maandag zijn we vertrokken naar Hof van Saksen in Nooitgedacht (Drente) een mooi park van Landal, wat net iets luxer is dan de meeste Landal parken. We hadden eigenlijk maar één doel en dat was tot rust komen.

Na een behoorlijke heftige periode waren we hier met zijn alle wel even aan toe en dat is gelukt. Ik kan helaas niet zeggen dat ik alle vermoeidheid uit mijn lijf kwijt ben, maat het ergste is weg. Nu zorgen dat dat weg blijft.

We hebben heerlijk gewandeld en gezwommen, in het huisje gegourmet, uit eten geweest en gewoon lekker een boek gelezen. Niets bijzonders, als je genieten van elkaar niet bijzonder noemt.

Wacht ff, op het kleine fototoestelletje heb ik wel een paar foto's staan. Ff kijken of dat wat is.

Ja, toch een paar fotootjes


Wandelen over het boomtoppend bij Borger. Frank en de kinderen waren er een paar jaar geleden in de zomer al geweest, maar toen ben ik bij de honden gebleven. Nu was het niet zo warm en kon Sara even in de auto blijven (Bas was  in het huisje blijven slapen), dus kon ik of mee.




En omdat de kinderen niet graag op de foto gaan heb ik Sara maar gefotografeerd.


Iedere dag is er wel iemand met Frank op stap gegaan voor zijn nieuwe hobby. We hadden maat 2 fietsen bij ons, dus konden er ook maar twee mensen tegelijk aan geo-catchcen. Je komt nog eens op paden waar je anders nooit zou komen, maar voor de catch zelf hoeft het voor mij niet zo, gelukkig zijn Frank en de kinderen enthousiaster.


Gisteren zijn wen weer thuis gekomen en voor vandaag had ik nog een dagje KreaDoe met Elf op het programma staan. De beurs was niet zo heel spannend, maar dat komt denk ik meer door dat wij precies weten wat we wel en niet willen hebben en ons een beetje buiten de standaard hobbits aan het begeven zijn.

Stempels hebben we in overvloed en onze huizen staan vol met allerlei verfjes en inkthes. Toch is het leuk om over zo'n beurs te lopen. Nog leuker is het om naderhand samen  een glaasje bier/wijn te drinken met een lekker hapje er bij.

Aangezien ze op de beurs niet zoveel hebben voor het tekenen, heb ik maar besloten om me op te geven voor een thuiscursus portret tekenen. Ik ben al even op zoek naar een vorm van tekenen, waarin ik mijn rust kan vinden. Ik denk dat dat met portretten zou kunnen lukken. Het is gedetailleerd werken, zonder precies iets te moeten. Verder bevat de cursus een stuk aquarel, wat ik een mega gaaf medium vind.

Ben benieuwd wanneer ik de cursus in huis heb, zal jullie wel wat resultaat laten zien.

zondag 4 oktober 2015

Eindelijk..

Na een enorm drukke tijd, waarin we echt veel hebben moeten regelen, is dit weekend eindelijk een weekend, waarin we wat tijd voor onszelf hebben. Vrijdag zijn we met zijn viertjes naar de musical SPIJT! geweest. Lekker om een keer met het hele gezin op stap te zijn.

Zaterdag is voor Frank zijn enige uitslaap dag, dus dan rommel ik 's morgens wat in huis. Dit keer heb ik de enorme berg strijk was weggewerkt. Dat geeft meteen een heerlijk opgeruimd gevoel voor de rest van het weekend. Daarna zijn we samen de boodschapjes gaan doen en moesten er nieuwe overhemden gekocht worden. In Veldhoven hebben we nu een super leuke herenkledingzaak gevonden, waar we dus 3 nieuwe overhemden scoorden.

Nu we toch even lekker samen weg waren zijn e ook meteen gaan kijken voor een nieuwe eethoek. De stoelen van ons oude eethoek vallen zowat uit elkaar na 23 jaar en nu we de antieke kasten van Frank zijn moeder in huis hebben staan, mag er ook best iets anders bij.

Van een collega van Frank hadden we een zaak eveneens in Veldhoven getipt gekregen, dus daar zijn we heen gegaan. een goede tip, want ze hadden meer dan genoeg keuze. Na 3 rondjes door de zaak, hebben we voor deze gekozen:


De stoeltjes zitten echt heerlijk en de tafel is lekker groot. Wordt hopelijk een echte leeftafel oor het hele gezin.

's Avonds zijn we samen met opa Piet (de vriend van Frank zijn moeder) bij een oom en tante van Frank gaan eten. Heerlijk bijgekletst en lekker gegeten, iets om nog eens te herhalen dus.

Omdat het gisteren word cardmaking dag was en ik het tijd begin te vinden om weer eens lekker in mijn hobbyhoek te gaan zitten en wat te ontspannen, heb ik tussendoor dit weekend de projecten van "stempel mee" gemaakt. Uiteraard met een eigen invulling en met restjes van allerlei papiertjes die ik gebruikt heb voor de tags van Belinda die nog op mijn bureau lagen.



De muisjes kaart gaat naar de dochter van mijn collega, die woensdag 5 wordt en de andere kaartjes zijn voor de voorraad, kom ik er misschien ook weer eens toe om iemand een kaart te sturen. Ook dat is er de afgelopen tijd bij in geschoten.


 
Zo meteen ga ik nog even een rondje rennen, want ook al loop ik volgende week de halve marathon niet. Het zou toch wel lekker zijn gewoon voor mezelf, om de 10 kilometer een beetje lekker uit te lopen.


maandag 14 september 2015

Bridge to Bridge loop Arnhem


Pppfffffff, ik heb hem uitgelopen. Ja en inderdaad met een hele diepe zucht.

Ik heb vanaf kilometer 1 heel duidelijk gevoeld hoe moe mijn lichaam is na alles wat we de afgelopen maanden hebben meegemaakt.

Mijn lijf had gewoon niet de energie om een fatsoenlijke snelheid te halen. Voor iedere stap  heb ik moeten vechten en genieten van de mooie route was er al helemaal niet bij.

Halverwege haalde ik iemand in die tegen haar medeloper zei "ik heb het gevoel dat dit nog maar weinig met hardlopen te maken heeft", sorry mevrouw, maar ik kon mijn lach niet inhouden. Dit was echt precies hoe ik me voelde. Ik kwam amper vooruit en het voelde meer dan sjokken dan als hardlopen.

En ja, als je er zo lang over doet, dan krijg je tijd genoeg om je af te vragen hoe dom je moet zijn om te denken dat je  over een kleine maand 5 kilometer meer kunt lopen.

Ik heb mezelf gedurende die 16,1 kilometer echt beloofd dat ik dat nog niet ga doen. Het mailtje naar de marathon van Eindhoven om mijn inschrijving te wijzigen naar een 10 kilometerloop is inmiddels verzonden.


Die halve marathon komt nog wel een keer, maar dit is gewoon even niet het moment.






zaterdag 12 september 2015

Bridge to Bridge

Zo, ik ben klaar voor de Bridge to Bridge loop. 10 engelse mijlen, of te wijl 16,1 kilometer.

Klaar in woorden van mijn spullen liggen klaar, want Luc komt me zo ophalen. Klaar wat voorbereiding wat lopen betreft weet ik niet, dat moet ik straks maar merken.

Hopelijk ben ik na afloop positief genoeg om jullie een verslag uit te brengen. Dit is een goede test of ik over een maandje de halve marathon van Eindhoven ga redden.

vrijdag 3 juli 2015

Balen (maar niet klagen)

Lieve vrienden, ik baal, ik baal enorm.

Ik heb zin om van alles te ondernemen. Ik wil hardlopen, ik wil art journaals en ik wil kalligraferen (althans oefenen om te kalligraferen), maar het is te warm, het is veel te warm.

Mijn kalligrafie pen drijft denk ik uit mijn handen, buiten zitten is geen optie, want met de zon op de tegels, wordt je buiten geroosterd, binnen is het warm en tja, dan zullen we het dus maar helemaal niet hebben over hoe onverstandig het is om te gaan hardlopen met deze temperaturen.

Nee, ik wil niet klagen over het weer, het duurt waarschijnlijk maar een paar dagen en klagen verandert er niets aan, dus ik klaag echt niet, maar ik zou zo graag iets leuks willen doen, iets meer dan alleen maar op de bank hangen en tv kijken.

Hopelijk komen die dagen snel weer, in ieder geval over 4 weekjes als we op vakantie zijn.


vrijdag 19 juni 2015

Even gek doen ......

Ik weet dat het niet in mijn trainingsschema stond, maar mezelf een beetje kennende was het wel goed.

Na anderhalve week niet gelopen te hebben vanwege een luchtweg infectie, begon ik te twijfelen. Was anderhalve week uit mijn trainingsschema niet te lang, had het nog wel zin om door te trainen voor de halve marathon en zou ik het wel gaan redden.

Tegen deze ruis in mijn hoofd is natuurlijk maar een ding te doen en dat is lopen, zover lopen dat ik mezelf ervan overtuig dat het allemaal nog te halen is.

Borkel en Schaft Hardlopen door margotzn op Garmin Connect - Details

En dat heb ik donderdag dus gedaan. Ik hoefde van mezelf niet hard, maar wilde vooral ver. Weten dat ik de halve marathon uit kan lopen, de tijd doet er dan nog even niet toe.

Aangezien ik weet dat mijn familie zuinig op me is, heb ik mijn vader gevraagd om met me mee te fietsen, als back up, stel dat er onderweg iets niet goed met me zou gaan.

We hadden afgesproken dat ik richting hun huis zou lopen, dus op 1,5 kilometer stond hij op me te wachten. En hoe gezellig is het dan, als hij er niet alleen staat, maar als ook mijn moeder gezellig mee gaat.

Met z'n drietjes hebben we de overige 15 kilometer afgelegd. Door het schitterende natuurgebied van de Malpie, door Borkel & Schaft en dan terug Valkenswaard in.







(deze foto's heb ik niet zelf gemaakt, maar geplukt van het  internet, de malie is zo mooi, dat het ook heerlijk is om er gewoon van te genieten)


Ik hat het na afloop natuurlijk behoorlijk warm, maar zij hadden 2 koppen koffie nodig om een beetje op temperatuur te komen.

Ik heb mijn vertrouwen terug en een schitterende loop samen met mijn ouders om op terug te kijken!

zaterdag 13 juni 2015

Verplichte pauze

Zou ik vorige week te enthousiast zijn geweest met het plannen van die heerlijke wedstrijden? In ieder geval ben ik afgelopen week door mijn gezondheid verplicht om rust  te nemen.

Vorige week was Femke ziek en bleek zij een virale infectie aan de lichtwegen te hebben. Goed ziek, veel pijn en het duurde best lang (tenminste, ik vind een week voor een infectie best lang). Aangezien wij in het begin aan een keelontsteking dachten, geen rekening gehouden met eventueel infectie gevaar, dus gewoon lekker geknuffeld.

Helaas bleek het dus geen keelontsteking te zijn en was het wel besmettelijk. Tja en een mama die zieke meisjes knuffelt is dan dus snel de klos.

Vorige week zaterdag begon mijn keel en al snel trok dat door naar neus en oren, om nog maar niet te praten over de hoofdpijn en pijn in de longen als ik weer eens even flink moest hoesten.

Eigenwijs als ik ben, wilde ik niet thuis blijven en ben dus gewoon gaan werken. Totdat ik woensdag naar Femke d'r nieuwe school moest voor een kennismaking en ik dacht wel even snel op de fiets te gaan (school ligt nog geen kilometer bij ons huis vandaag).  Dat was een flinke tegenvaller. Ik had helemaal geen adem om te fietsen. Gelukkig was het dus niet ver en kon ik heel rustig aan doen, maar eenmaal weer thuis was is gebroken en bleek toch echt dat rust het enige medicijn zou zijn om van mijn klachten af te komen.

Donderdag dus toch maar ziek gemeld en veel geslapen en het tuinbedje opgezet. Vrijdag ging het al weer wat beter en  gisteren viel het me niet tegen om nieuwe kleren voor Frank te gaan kopen.

Nog even niet sporten, want dat lijkt me nog net een brug te ver, maar voor de rest kan ik gelukkig weer vooruit. Hopelijk kan ik jullie eind van de week weer vertellen hoe het met mijn trainingsschema gaat.


zondag 31 mei 2015

Wedstrijd planning voor het najaar

Zo, ik denk dat ik mijn lijstje met wedstrijden voor het najaar al gevuld heb.

Uiteraard staat de halve marathon van Eindhoven op 11 oktober als hoofd prioriteit op mijn lijstje

Daarnaast wil ik nog heel graag een keer de Zevenheuvelennacht lopen. Die is "maar" 7 kilometer, maar heeft vorig jaar toch wel een behoorlijke indruk achter gelaten. Vanavond gaat daarvoor de inschrijving open, dus deze staat ook op het lijstje.

Verder kwam mijn loopmaatje van de week met het idee om de Bridgetobridge in Arnhem te gaan lopen. 10 Engelse Mijlen, of te wel 16,1 kilometer op 13 september. Past best in mijn trainingsschema richting 11 oktober, dus waarom niet. Frank en Edith geen wedstrijden met de honden, dus kunnen Luc en ik lekker gaan lopen.


Pinksteren

Hemelvaart en Pinksteren zijn bij uitstek de weekenden om er even lekker op uit te trekken met de caravan.

Nu is het Hemelvaart weekend standaard voor de hondenclub. Frank gaat dan met kinderen en honden kamperen met nog veel meer hondenliefhebbers, dus dan mag ik kiezen, mee of thuisblijven. Meestal is dat een mengeling van deze keuzes. Ik ga een dag en heb als optie om te blijven slapen. Omdat Luc en Edith ook mee zouden gaan, zou ik een nachtje blijven slapen en de ochtend daarna met Luc een stukje gaan lopen.

Helaas was Edith te ziek en gingen onze plannen niet door. Uiteraard betekende dat wel dat ik een loopje van Luc tegoed had.

Een week later besloten we dus redelijk last minute dat we met pinksteren nog wel even met het eigen gezin weg wilde. Maar met ons wensen lijstje (honden welkom, dieren voor Femke, Wifi voor Dennis en een mooi gebied voor mij om te kunnen lopen) is last minute boeken best lastig. Maar het is meer dan gelukt. We kwamen uit bij camping de Halve Maan in Well en nodigde Luc en Edith uit om een dagje te komen.

Zoals het echte Limburgers betaamt, brachten zij een heerlijke vlaai mee en moesten Luc en ik dus extra hard lopen om dat er weer af te krijgen. Frank, Edith en de kinderen gingen lekker een stuk met de hondjes wandelen.



Tja, en dat is dus voor niemand een straf, als je op nog geen 5 minuten lopen van Nationaal Park Maasduinen kampeert.


Echt een schitterend natuurgebied en ook nog een een uitdaging voor de hardloper. Een rondje om het Reindersmeer bied verschillende soorten ondergronden om over te lopen, van verhard tot echt los zand, vlak en heuvelachtig en niet te vergeten de schitterende plaatjes waar je op getrakteerd wordt.

Na het lopen van de training die uiteraard in m zijn schema staat, hebben we ons op de camping opgeknapt en zijn we een hapje gaan eten. Uiteraard weer met uitzicht op dit schitterende gebied. In de sluis is een restaurant gebouwd. Ook een mooie locatie om even op adem te komen dus.


Na de lunch zijn we boodschappen gaan doen voor de bbq en verder hebben we lekker zitten kleppen op de camping. Dag 1 van ons pinksterweekend was dus zeker geslaagd.

Voor dag 2  hadden we een andere planning. Uiteraard in de ochtend even een rondje lopen met Femke. Wederom naar het Reindersmeer, maar nu een half rondje. Halverwege ligt een trekpondje, waarmee je het meer op zijn smalste stuk over kunt steken. Van daar af kun je dus mooi linksom of rechtsom een half rondje lopen. Ver en zwaar genoeg voor Femke.






Voor Frank is lopen in ieder geval niet weggelegd, dus hij kwam met de fiets ook even genieten van zijn meiden en van de natuur. Aangezien de duinen met de fiets niet echt te doen waren, is hij lekker een flink stuk over  de fietspaden gegaan.


Na het lopen zijn we nog naar het oorlogsmuseum in Overloon gegaan, iets wat al heel lang op ons verlanglijstje stond. 






Weer met een pondje, wat de kinderen misschien wel leuker vonden als het museum zelf, maar het was zeker een indrukwekkende dag.


Maandag moesten we weer terug naar huis, maar eerst zou ik nog een training lopen. Alleen is het dan niet zo slim als je op de camping je loopkleren buiten laat hangen en het 's nachts regent. Alleen maar natte hardloopkleding dus, dus helaas geen training. Maar wel een heel fijn weekend, met een aantal zeer bijzondere kilometers in de benen.


donderdag 14 mei 2015

Update

Mijn trainingsschema vordert. Inmiddels ben ik halverwege week 2. Nu wil ik jullie graag op de hoogte houden van mijn vorderingen, maar ik snap ook dat platte tekst niet zo heel interessant is.

Het probleem is dus dat als ik train,  ik ook heel serieus train en niet wil stoppen om foto's te maken. Ik geniet wel van wat ik om me heen zie, maar stoppen betekend een andere hartslag en een tragere tijd.

Het gaat dus nog een uitdaging worden om jullie wat aantrekkelijkere blog berichten te geven, zonder dat ik vind dat mijn trainingen hieronder lijden.

Morgen ga ik voor de sport medische keuring, het enige wat mij (op onverhoopte blessures na) nog van de halve marathon af kan houden.

De inschrijving is inmiddels gedaan en voor moederdag heb ik een tegoedbon voor het marathonshirt gekregen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het een erg gaaf shirt vind.



Meer Eindhoven kan het niet zijn. En gelukkig een beetje neutrale kleur, ook niet erg wat mij betreft.

Naast het hardlopen probeer ik wat te schetsen, aquarelleren (al durf ik mijn schetsen niet altijd aan mijn aquarelkunsten toe te vertrouwen) en sinds kort ben ik aan het trachten om zgn zwel-schriften te schrijven met een dip-pen, dus een soort kroontjespen en inkt. Een behoorlijke uitdaging, want vooralsnog lukt het me niet eens om de pen goed schrijvend te krijgen, de ene keer loopt er te veel inkt vanaf en de andere keer krijg ik er geen inkt vanaf. Ik ben dus nog wel even zoet met probeerseltjes,  voordat ik jullie hier iets van durf te laten zien. Even geduld dus aub!

grt

Margot

dinsdag 5 mei 2015

Rustdag

In een trainingsprogramma zitten ook rustdagen. Vanmorgen had ik het daar even moeilijk mee, want op een vrije dat wil ik graag wat kilometertjes maken. Maar oogde rustdagen moeten in ere gehouden worden.

Gelukkig hadden de weervoorspellers het niet bij het rechte eind vandaag en konden we toch nog zonder al te veel regen naar buiten. En ja, als je man graag jachthonden traint en goede vrienden met hun hond komen trainen, dan is het een goed moment om mijn camera weer ons onder het stof vandaan te halen.

Voordat de honden het water in mochten en te veel mochten rennen (dan hijgen ze zo lekker op de foto), heb ik wat foto's van Max en Sara gemaakt.










Dus hierbij een compilatie van een paar foto's van Max en een paar van Sara.

Heerlijk om weer eens met fotografie bezig te zijn. Ik krijg er weer zin in.

En Belinda, dit was alvast weer even oefenen voor als Floor straks een beetje gewend is bij jullie.

Terug van weggeweest

Ik ben een tijdje weg geweest uit bloggersland en had eigenlijk besloten dat ik niet meer zou bloggen, heb mijn blog opgeruimd en vond het een tijdje wel goed zo.

Gelukkig mag een mens van mening veranderen en wil ik het bloggen nu toch weer oppakken. Ik ben een grote uitdaging aangegaan en wil voor mezelf een manier hebben om mijn vorderingen te delen, maar vooral om ze voor mezelf makkelijk ergens kwijt te kunnen.

En wat is dan mijn uitdaging zul je je afvragen. Ik ben al een tijdje bezig met hardlopen en hou er van om mezelf doelen te stellen. Soms heb ik hierin een iets te grote mond en flap er iets uit, voordat ik de gevolgen echt overzien heb. Nooit zo erg dat ik hierdoor in de problemen kom, maar wel in die mate dat ik mezelf soms even op moet pakken om de daad bij het woord te voegen.

Zo dus ook nu. Enkele weken geleden heb ik op mijn werk het idee geopperd om met een aantal collega's een halve marathon te gaan lopen. In eerste instantie stond 1 november in Valkenswaard op programma, maar na mijn ervaring in Venlo, leek het me toch beter om voor een grotere loop te gaan, zodat je meer in het tempo van de groep meegenomen wordt. En dus werd de uitdaging verschoven naar 11 oktober, de marathon van Eindhoven.

Momenteel loop ik tussen de 10 en 15 kilometer, maar daar moet dus nog wat bij. Een halve marathon bedraagt 21,1 kilometer. Verder zou ik graag nog iets harder willen kunnen lopen, zodat ik nog een beetje binnen een acceptabele tijd over de finish kom.

Werk aan de winkel dus.

Aangezien ik niet meer de jongste ben (maar nog wel fit), heb ik besloten om een aantal sporttesten te ondergaan, zodat ik weet of ik verstandig bezig ben en hoe ik het beste kan gaan trainen.

De eerste test, een inspanningstest heb ik inmiddels gehad. Afgelopen week ben ik naar en sportlab gegaan en heb daar op de lopende band gelopen. Niet mijn ding, maar ja, het hoort er nu even bij. Uit de test bleek dat er nog wel wat te halen valt. Rustiger trainen, in lagere hartslagzones. Zoals ik al wist heb ik inderdaad een hoge hartslag, dus het is maar goed dat ik die zones een keer heb laten meten.

Gisteren ben ik begonnen met het trainingsschema dat ik gekregen heb. Het voelt goed om wat minder hard te trainen, duidelijk beter voor mijn lichaam.

Naast het trainen hoop ik het lopen voor mezelf ook wat makkelijker te maken door wat kilo's kwijt te raken. Dus ook mijn eetgewoontes worden onder de loep genomen. Afgelopen week ben ik 1 kilo kwijt geraakt. Na al enige weken met mijn collega's een poging te doen om af te vallen, is dit weer even een stapje in de goede richting. Het gaat me goed af, maar er is nog genoeg te ontdekken op voedingsgebied, al wil ik wel normaal blijven eten.

Ik heb er zin om deze uitdaging aan te gaan en om via dit blog mijn ervaringen te kunnen delen.

Hopelijk steunen jullie me op moeilijke momenten en kan ik jullie mee laten genieten van de mooie momenten. En dan kijken van 11 oktober 2015 gaat brengen!